Esto es un blog, donde pondré relatos y textos escritos y realizados por mí. Habitualmente, tendrá relación con los hechos que me ocurren a lo largo del día, o con sentimientos propios. Algunos irán dirigidos para ciertas personas, en algunos las nombraré, y en otros, la misma persona será la única que lo sabrá que va hacia él/ella. Espero que os guste y a leer! =)
lunes, 6 de junio de 2011
:)
Porque al ver las fotos se me ha soltado una sonrisa, sí, he sonreído, al ver tus bromas en las fotos. Siempre has sido muy bromista y muy gracioso, siempre me has echo reír, y lo sabes perfectamente. He sonreído al verte, he sonreído por tu brazo, por un simple brazo y una simple mano. Me da igual que me diga lo que sea la otra, no me importa, ella no impedirá que sonría. No sé como puedo sentirlo, tranquilo, no es amor, si no.. el mismo sentimiento de hace un año. Es raro, pero es cierto, como dijo mi cuñado, quien diría que Marta al final acabaría a los pies de él, quien lo diría, tantos te odios que he soltado por mi boca... Y ahora me arrepiento a decirlo, porque nunca te dí una oportunidad para demostrarme como eras, quizás todo hubiera cambiado, quizás todo hubiera ido a mejor como em dijiste, quizás me confundí, pero es ahora cuando tu te has confundido,
Algún día viejo amigo, algún día....
Isiltasunak non zauden galdetzen dit.
Noizbait zure izena mila aldiz oihukatuz,noiznait.
Egutegiko orriak aurpegiratu dit,
zenbat gau pasatu dut
antzari zu ez zaudenetik.
Aska gaitezan malkoz esan zenidan,
noizbait,izango dugu gure aukera,seguru,
noizbait,geroztik nora ezean
barneko ekaitzetan
arraunean ibiltzen naiz
zure mezu baten zain.
Bila nazazu,
izar bako gauetan,
gida nazazu
zure itsasertzera.
Noizbait...
Iritsiko naiz
argiak jarraituz,
iritsiko naiz
berriz saiatuz,noizbait.
Itzuliko naiz,
aurkituko zaitut,
begiak itziz gertu sentituz
Noizbait...
No hay comentarios:
Publicar un comentario